به‌جای شعارهایی مثل «فولاد همیشه محکم‌تر است» یا «آلومینیوم هرگز دچار خوردگی نمی‌شود»، باید مشخصات قابل اندازه‌گیری را مقایسه کرد: آلیاژ یا گرید، ضخامت، شکل پروفیل، وزن واحد سطح، پوشش، فوم، حداکثر دهانه، کلاس باد و جزئیات ریل و اتصال.
وزن، پروفیل و پوشش
آلومینیوم در مقایسه ماده‌ای معمولاً سبک‌تر از فولاد است و لایه اکسیدی محافظ تشکیل می‌دهد؛ اما وزن پرده نهایی به آلیاژ، ضخامت، شکل مقطع، فوم و متعلقات وابسته است. معیار خرید باید kg/m² همان تیغه باشد، نه قضاوت کلی درباره جنس.
در مقابل «تیغه فولادی» هم یک مشخصات واحد نیست. گرید، ضخامت و نوع پوشش اهمیت دارند. فولاد گالوانیزه، رنگ‌شده و بدون پوشش رفتار یکسانی در محیط مرطوب یا خورنده ندارند. سبک‌تر بودن پرده می‌تواند گشتاور و اندازه رول را تغییر دهد، اما به‌تنهایی استحکام مناسب دهانه را ثابت نمی‌کند.
دو محصول را با وزن واحد سطح، هندسه مقطع، نوع پوشش و حداکثر دهانه اعلام‌شده برای همان پروفیل مقایسه کنید؛ نه فقط با عنوان «آلومینیومی» یا «فولادی».
مقاومت در برابر باد، ویژگی کل مجموعه است
بار باد از پرده به ریل، اتصال ریل، دیوار و شفت منتقل می‌شود. منابع DASMA نشان می‌دهند اندازه دهانه، نسبت عرض به ارتفاع و نحوه ساخت پرده در رفتار مجموعه سهم دارند. شکل پروفیل، عرض دهانه، ویندلاک و عمق درگیری تیغه در ریل هم مهم‌اند.
جداول فنی ALUTECH برای پروفیل‌های مشخص، حداکثر عرض و مساحت متفاوتی در کلاس‌های باد ارائه می‌کنند. برای نمونه، در همان جدول با افزایش کلاس باد، حداکثر ابعاد مجاز برای بسیاری از پروفیل‌ها کاهش می‌یابد. این عددها فقط برای محصول و آرایش آزموده‌شده معتبرند و نباید به تیغه دیگری منتقل شوند.
شماره گیج آلومینیوم و فولاد نیز مقایسه مستقیم مقاومت نیست. جنس، خواص ماده، شکل مقطع و سیستم کامل باید کنار هم دیده شوند. اتصال ریل به سازه می‌تواند به‌اندازه خود تیغه در انتقال بار تعیین‌کننده باشد.
بار باد طراحی با امکان حرکت در باد فرق دارد
رتبه باد معمولاً به توانایی مجموعه کاملاً بسته برای حفظ یکپارچگی در فشار تعیین‌شده مربوط است؛ این رتبه نمی‌گوید کرکره در همان شرایط باید باز و بسته شود. DASMA توضیح می‌دهد که باد پرده را به ریل فشار می‌دهد و اصطکاک حرکت را افزایش می‌دهد. ویندلاک‌ها می‌توانند نگهداری را بهتر کنند، اما هنگام حرکت زیر فشار باد اصطکاک بیشتری به وجود می‌آورند.
کرکره باید پیش از رویداد باد شدید بسته شود و بدون تأیید سازنده در باد شدید به حرکت واداشته نشود. مهاربندی یا تغییر ابتکاری ریل نیز ممکن است مسیر انتقال بار را عوض کند و نیازمند بررسی طراح سازه است.
عایق حرارتی را چگونه مقایسه کنیم؟
وجود فوم داخل تیغه به‌تنهایی عملکرد حرارتی کل در را ثابت نمی‌کند. انتقال گرما از تیغه، اتصال تیغه‌ها، ریل، لبه پایینی و شکاف‌های پیرامونی رخ می‌دهد. Cornell تفاوت R-value یک جزء و U-factor کل مجموعه را برجسته می‌کند.
برای مقایسه واقعی، U-factor درِ کامل، نشت هوا، کیفیت درزبندی و پل حرارتی بررسی شوند. اگر فقط عدد هسته یا تیغه ارائه شده است، نباید آن را عملکرد کل کرکره معرفی کرد. درصد صرفه‌جویی انرژی نیز به اقلیم، ساعات استفاده، دمای داخل و سطح بازشو وابسته است.
چک‌لیست مقایسه تیغه‌ها
- آلیاژ یا گرید فلز دقیقاً مشخص است.
- ضخامت، شکل پروفیل و وزن kg/m² معلوم‌اند.
- نوع پوشش، رنگ یا آنادایز ثبت شده است.
- حداکثر عرض و مساحت همان پروفیل بررسی شده‌اند.
- رتبه باد مربوط به کل مجموعه و دهانه واقعی است.
- ریل، ویندلاک و اتصال ریل به سازه در طراحی دیده شده‌اند.
- برای عایق، U-factor کل در و نشت هوا درخواست شده‌اند.
- شرایط ساحلی، مرطوب، خورنده یا پرتردد لحاظ شده‌اند.
جمع‌بندی
هیچ برنده مطلقی میان آلومینیوم و فولاد وجود ندارد. انتخاب درست از تطبیق پروفیل و مجموعه کامل با دهانه، باد، خوردگی، تردد، وزن و نیاز حرارتی حاصل می‌شود. رتبه مربوط به یک تیغه را نمی‌توان به محصول دیگر یا کل در تعمیم داد.